Satır çözme: her seferinde tek bir satır ya da sütun

Bir hattın ipuçları, ızgaranın geri kalanından bağımsız olarak o hattı eksiksiz tarif eder: sayılar, sırayla dizilmiş dolu kare bloklarıdır ve her biri en az bir boş kareyle ayrılır. Yani bir satırın sütunlarıyla nasıl etkileştiğine bakmadan önce daha dar bir soru sorabilirsiniz: yalnızca bu ipuçları ve bu uzunluk verildiğinde, bloklar nereye yerleşirse yerleşsin hangi kareler dolu, hangileri boş olmak zorunda?

Yanıt çoğu zaman «bir kısmı» olur ve bu zorunlu kareleri hat hat bulmak, çözmenin tüm motorudur. Bir hattı tek geçişte bitirmek nadirdir, ama neredeyse her zaman bir şey öğrenirsiniz — ve öğrendiğiniz şey, o hattı kesen her hat için bir ipucu hâline gelir.

İşte kaç ipucu olursa olsun her hattı kapsayan genel yöntem. Zihninizde tüm blokları, sıralarını ve aralarındaki birer karelik boşlukları koruyarak gidebildikleri kadar sola (ya da yukarı) kaydırın. Sonra aynısını gidebildikleri kadar sağa (ya da aşağı) yapın. Her iki uç yerleşimde de aynı blok tarafından kaplanan herhangi bir kare asla boş olamaz — zorunlu olarak doludur.

İpuçları 3 4 olan 10 kareli bir hat alın. Tamamen sola dayandığında bloklar 1-3 ve 5-8 karelerinde durur. Tamamen sağa dayandığında 3-5 ve 7-10 karelerinde durur. İkisini karşılaştırın: birinci blok her iki durumda da 3. kareyi kaplar, ikinci blok ise her iki durumda da 7 ve 8 numaralı kareleri kaplar. Dolayısıyla 3, 7 ve 8 numaralı kareler kesinlikle doludur ve hangi bloğun tam olarak nerede başladığını henüz bilmeseniz de bunları hemen işaretleyebilirsiniz.

Bu tam olarak örtüşme püf noktasıdır, sadece genelleştirilmiş hâli: tek bir uzun ipucu varken bildiğiniz «iki uca da kaydır» hamlesine indirgenir, ama sola-daya-sağa-daya bakışı bir hatta iki, üç ya da daha fazla blok olduğunda da çalışmaya devam eder — ki örtüşmeyi göz kararı kestirmenin tökezlemeye başladığı yer tam da burasıdır.

Bir hat kesişimlerinden gelen bilgiyi zaten içeriyorsa satır çözme çok daha güçlü hâle gelir. Boş olarak işaretlediğiniz bir kare (bir ✕) duvar gibi davranır: hattı daha kısa parçalara böler ve her blok tek bir parçaya bütünüyle sığmak zorundadır — bu da az önce serbest olan blokları çoğu zaman yerine mıhlar. Dolu işaretlediğiniz bir kare ise onu kaplaması gereken bloğu sabitler, böylece o bloğu uzatıp uçlarını kapatabilirsiniz.

Çözmek bu yüzden tek bir tarama değil, bir döngüdür. Bir satırı gidebildiği kadar işleyin; yeni işaretleri — dolu kareler de ✕ler de — onu kesen her sütuna iner. O sütunları işleyin; onların yeni işaretleri de satırlara geri döner. Kesişimlerinden biri bilgi kazandıkça her hat biraz daha ileriye çözülebilir hâle gelir.

Bir hat, mevcut ipuçları ve bilinen kareleri artık hiçbir şeyi zorunlu kılmadığında «şimdilik bitmiştir» — tamamlandığında değil. İnatçı tek bir hatta takılıp kalmayın; şu an zorunlu kıldığı her şeyi işaretleyin, sonra son baktığınızdan bu yana en çok yeni bilgi kazanmış hatta geçin. İyi yapılmış bir bulmacada satırlar ve sütunlar arasında böyle dönmek, tüm resim dolana kadar taze çıkarımlar açmayı sürdürür.

Bütün turu tamamladığınızda gerçekten hiçbir yerde hiçbir şey kımıldamıyorsa, tahmin gerektiren bir bulmacaya denk gelmiş değilsiniz — bir hatta bir çıkarımı kaçırmışsınızdır. Düzgün kurulmuş bir nonogramın saf mantıkla ulaşılabilen tam olarak bir çözümü vardır, yani zorunlu kare her zaman oradadır; satır çözme, onu bulma disiplininden ibarettir.